Naotaka Hiro Untitled (Pinnacle) 2017

Tο δικό μου μερίδιο απ’ τον κόσμο

“Αρκετά! Αξίζω να ζω μια ζωή με αγάπη και κατανόηση. Μπορώ να συγχωρέσω και δικαιούμαι να αιτηθώ συγχώρεσης. Έφτασα -δια πυρός και σιδήρου – ως εδώ και είμαι άνθρωπος μες τους ανθρώπους. Ζητώ το δικό μου μερίδιο  απ’ τον κόσμο”

Σεμινάριο: Οικογενειακή Συμβουλευτική και Θεραπεία

Η Οικογένεια μπορεί να είναι μεγάλη πηγή υποστήριξης για τους ανθρώπους, αλλά και μια πηγή κινδύνου παρεξηγήσεων και πόνου. Ως εκ τούτου, για την οικογενειακή θεραπεία και την συστημική πρακτική o πρωταρχικός στόχος είναι να ενισχυθεί η ικανότητα των μελών της οικογένειας να υποστηρίζουν ο ένας τον άλλο.

Μερικές σκέψεις για την σχέση θεραπείας και τέχνης (βασισμένο στις ιδέες του Α.Ταρκόφσκι)

«…..Η καλλιτεχνική δημιουργία δεν είναι τρόπος διατύπωσης πληροφοριών, τρόπος που υπάρχει εξ αντικειμένου και απαιτεί κάποια επαγγελματική ειδίκευση· σε τελευταία ανάλυση είναι η ίδια η μορφή της εμπειρίας του καλλιτέχνη, ο μοναδικός του και ολοδικός του τρόπος έκφρασης. Και η άχαρη λέξη «έρευνα» δεν ταιριάζει διόλου σε έναν νικηφόρο αγώνα κατά της βουβαμάρας, αγώνα που…

Εφηβεία και διατροφικές διαταραχές, ο ρόλος των social media στην ανάπτυξη και διατήρηση της νόσου.

Οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων είναι ενεργητικοί συμμετέχοντες που ψάχνουν να ικανοποιήσουν ανάγκες, ψάχνουν την ικανοποίηση σε σχέση με τα συγκεκριμένα κίνητρα τους και εντέλει λαμβάνουν ικανοποίηση που μπορεί να είναι ψυχολογικά λειτουργική ή μη λειτουργική. Ευάλωτα κορίτσια θα ψάξουν στα κοινωνικά δίκτυα για να πάρουν επικύρωση και διασφάλιση σε σχέση με την σωματική και κοινωνική τους ελκυστικότητα, αλλά και να να διαφύγουν απ την συναισθηματική τους δυσφορία. Εμμονικά θα κοιτούν φωτογραφίες άλλων ( και των φίλων τους) συγκρινόμενες διαρκώς τόσο με υπέρτερους όσο και με υποδεέστερους άλλους προσπαθώντας να δραπετεύσουν απ τα προσωπικά τους προβλήματα. Επειδή όμως η πραγματική ικανοποίηση δύσκολα προέρχεται εξωτερικά, συνήθως αποτυγχάνουν και αισθάνονται πιο μόνες και λυπημένες…

Τέχνη και Ψυχή

Γράφει η Μαρία Αθανασέκου Η τέχνη και η δημιουργικότητα συμβάλλουν στην καλλιέργεια και την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη μας, κάτι που γίνεται καλύτερα αντιληπτό όσο μεγαλώνουμε και ανασύρουμε από την μνήμη μας εικόνες, λέξεις, μουσικές, την τέχνη που γνωρίσαμε από μικρή ηλικία και μπορούμε να ταυτίσουμε ή να αναγνωρίσουμε τον συναισθηματικό και ψυχολογικό αντίκτυπο της μέσα μας. …

Ασυμβατότητες

Όταν μια θεραπεία  (παρ όλη την δυναμική της) παραμένει στατική για καιρό, δεν είναι ζήτημα τεχνικής, προθέσεων ή συναισθημάτων, αλλά ασυμβατότητας του αξιακού συστήματος θεραπευτή και θεραπεύομενου.   Δεν έχει νόημα να προσπαθούμε  να κάνουμε  τους ανθρώπους  να ασπασθούν το δικό μας αξιακό σύστημα.. Η άνευ όρων αποδοχή δεν σημαίνει  απ’ τη άλλη μεριά, κατ’…

Γράμμα σε έναν νέο θεραπευτή

Να φτάσεις στις άκρες σου, να αντικρύσεις το βάραθρο των δικών σου συναισθημάτων. Mην φοβηθείς να πας πιο πέρα. Nα αντιληφθείς την γύμνια των ασπίδων σου, την αφλογιστία της γνώσης σου, τους περιορισμούς της σοφίας σου.   Να πιάσεις ένα χέρι και να πεις πάμε, χωρίς -ακόμη- να έχεις ιδέα προς τα που και πως.…

Πέραν του καλού και του κακού

Να είσαι “κακό” παιδί έχει κόστος, τεράστιο κόστος. Απομόνωση, μοναξιά, πόνο, απόρριψη. Και ο πόνος είναι πράγμα εθιστικό. Τον χρειάζεσαι για να νοηματοδοτείς το είναι, γίνεται ταυτότητα, αφήγημα μιας μοίρας γραμμένης θαρρείς, στο πιστοποιητικό της γέννησης σου.

Γινόμαστε οι ιστορίες που αφηγούμαστε για τον εαυτό μας

Γινόμαστε οι ιστορίες που αφηγούμαστε για τον εαυτό μας -και είμαστε υποχρεωμένοι να κατασκευάζουμε συνεχώς ιστορίες σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε ποιοι στ’ αλήθεια είμαστε. Φαίνεται πως υπάρχει κάτι εγγενές στην προσπάθειά μας να εξηγήσουμε, να προσδώσουμε τάξη και νόημα στο χάος της ζωής μας.

H αναστοχαστικότητα (reflexitivity) στην Θεραπεία. Σκεπτόμενοι πάνω στις σκέψεις μας για τις ζωές των ανθρώπων

Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια θεραπευτική συνθήκη στην οποία ο πελάτης θα αισθάνεται ότι έχει ακουστεί, ότι έχει γίνει κατανοητός, ότι τα συναισθήματα του είναι έγκυρα