Διαχείριση της απώλειας σε παιδιά και εφήβους

Photo by Vlad Chețan on Pexels.com

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Ο θάνατος ως βιολογικό φαινόμενο, το οποίο προσδιορίζεται από την παύση της λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού, ανήκει στο χώρο των φυσικών επιστήμων. Ως κοινωνική όμως παράσταση αποτελεί αντικείμενο ενασχόλησης των κοινωνικών επιστημών και ιδιαίτερα της κοινωνιολογίας. Στο πλαίσιο μιας κοινωνιολογικής ανάλυσης αυτό το οποίο προκαλεί φόβο στο υποκείμενο δεν είναι… Συνεχίστε να διαβάζετε το Διαχείριση της απώλειας σε παιδιά και εφήβους

Αυτομομφή και τιμωρία του «ανάξιου» εαυτού

Berenice Abbott El at Columbus Avenue and Broadway 1929

Η αυτομομφή σε όλες τις εκφάνσεις της (από  την επικριτική στάση έναντι του εαυτού  μέχρι την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά), συνήθως σημαίνει ένα πράγμα. Ότι ο άνθρωπος που έχει αναπτύξει τους συγκεκριμένους μηχανισμούς ελέγχου της συμπεριφοράς  εχει συνήθως  ανατραφεί από γονείς με συγκεκριμένες  και άκαμπτες πεποιθήσεις  για το πώς οφείλουν να είναι τα παιδιά τους. Οι γονείς… Συνεχίστε να διαβάζετε το Αυτομομφή και τιμωρία του «ανάξιου» εαυτού

Κατανόηση της τραυματικής μνήμης

Photo by Josh Willink on Pexels.com

Η πλειοψηφία των ανθρώπων που έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά ως παιδιά δεν αποκαλύπτουν το τραύμα τους μέχρι την ενηλικίωση, ενώ ορισμένοι δεν θα μιλήσουν ποτέ για αυτό (Freyd & Birrell, 2013).

Χάος – τάξη και pop psychology

Photo by Andre Furtado on Pexels.com

Υπάρχουν δυο θεμελιώδης αρχές της Pop psychology! Το «μην βάζεις όρια στην επιθυμία σου», το οποίο μεταφράζεται ως ζήσε χαοτικά και ανεύθυνα γιατί είσαι πλάσμα της μετα- εποχής των αφηγημάτων, του αποθησαυρισμού των εμπειριών (ως διηγηματικών αναμνήσεων ), καθόσον ο man (ανεξαρτήτου φύλου) του μέλλοντος μας θα είναι εκείνος/εκείνη που θα εχει κάνει τα περισσότερα,… Συνεχίστε να διαβάζετε το Χάος – τάξη και pop psychology

Στο μεταίχμιο μεταξύ της αρρώστιας και της υγείας

Photo by FWStudio on Pexels.com

Ωραίες οι αναλύσεις! Και άκοπες. Μια σχεδόν μαγική δυνατότητα που εχει το μυαλό μας να αναπαριστά τον κόσμο των ιδεών (μας) ως πραγματικότητα και ως αλήθεια. Οι βεβαιότητες μας, εκπηγάζουσες από την αστείρευτη πηγή της άγνοιας μας διαδίδονται με ταχύτητα αστραπής δια μέσω των κοινωνικών δικτύων προκαθορίζοντας σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τις στάσεις και… Συνεχίστε να διαβάζετε το Στο μεταίχμιο μεταξύ της αρρώστιας και της υγείας

Δημοσιεύθηκε την
Κατηγοριοποιημένα ως Άρθρα Με ετικέτα:

Το υποκείμενο και η αλήθεια

Marlene Dumas Chlorosis (Love sick) 1994

Οι άνθρωποι όταν εμπλέκονται σε συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις δεν αντιδρούν βασισμένοι στις συνειδητές επιλογές και επιθυμίες τους που στοχεύουν στην ατομική ή/και από κοινού σχεσιακή εξέλιξη και το χωροχρονικό εδώ και τώρα, αλλά σε προ διαμορφωμένα και αυτοματοποιημένα σχήματα συμπεριφορών που αφορούν την αναβίωση τραυματικών εμπειριών με άλλους ανθρώπους και γεγονότα του εκεί και του τότε της ζωής τους.

Exit mobile version