Συναισθηματική ασφάλεια
Το νευρικό σύστημα δεν θεραπεύεται υπό πίεση. Σταθερό, προβλέψιμο πλαίσιο χωρίς επικρίσεις, στον δικό σου ρυθμό.
Ψυχοθεραπεία ενημερωμένη για το τραύμα · Νέα Ιωνία & online
Το τραύμα δεν είναι μόνο ανάμνηση. Είναι κατάσταση του νευρικού συστήματος.
Κωνσταντίνος Μπλέτσος · Ψυχολόγος (BA, MSc) · Συστημικός θεραπευτής
Οι άμυνές σου δεν είναι «προβλήματα». Είναι οι στρατηγικές που επιστράτευσες για να επιβιώσεις. Δουλεύουμε με το σώμα, τις σχέσεις και τον δικό σου ρυθμό, ώστε το παρελθόν να πάψει να εκπέμπει σήματα κινδύνου στο παρόν.
Απορρύθμιση · το σύστημα σε «συναγερμό»Κάντε κύλιση: το σήμα ηρεμεί μέσα στο παράθυρο ανοχής
Νευροβιολογία · Παράθυρο ανοχής
Μέσα στο παράθυρο μπορούμε να σκεφτούμε, να νιώσουμε και να συνδεθούμε.
Ο Daniel Siegel περιέγραψε το «παράθυρο ανοχής»: το εύρος διέγερσης όπου το νευρικό σύστημα επεξεργάζεται την εμπειρία χωρίς να κατακλύζεται. Μετά από τραύμα, το παράθυρο συχνά στενεύει. Μετακινήστε τον δείκτη και δείτε τι αλλάζει όταν η θεραπεία το διευρύνει.
Υπερδιέγερση
Παράθυρο ανοχής
Υποδιέγερση
Siegel, 1999· Ogden, Minton & Pain, 2006.
Οι πυλώνες της θεραπείας
Πρώτα η ασφάλεια. Μετά όλα τα υπόλοιπα.
Συστημική ματιά
Το τραύμα αποτυπώνεται στο σώμα, στο μυαλό και στις σχέσεις. Συνδέουμε τη νευροβιολογία με το σύστημα όπου ζεις.
Προσωπική ενδυνάμωση
Δεν είσαι το τραύμα σου. Είσαι ο άνθρωπος που επιβίωσε. Χτίζουμε εργαλεία αυτορρύθμισης και εσωτερικής δύναμης.
Εστίαση στα αποθέματα
Πέρα από τα προβλήματα, υπάρχουν στιγμές δύναμης και αξιοπρέπειας που σε βοήθησαν να φτάσεις ως εδώ.
Οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιούμε
Τέσσερα εργαλεία, μία κοινή αρχή: σεβασμός στον ρυθμό του νευρικού συστήματος.
Τα δεδομένα · ACE Study
Οι δύσκολες εμπειρίες της παιδικής ηλικίας είναι πιο συχνές απ' όσο νομίζουμε.
Η μελέτη Adverse Childhood Experiences (Felitti κ.ά., 1998) ήταν από τις πρώτες που έδειξαν μεγάλης κλίμακας σύνδεση ανάμεσα στις δυσμενείς εμπειρίες της παιδικής ηλικίας και την ψυχική και σωματική υγεία στην ενήλικη ζωή.
0
ενήλικες απάντησαν στο ερωτηματολόγιο της πρώτης δημοσίευσης.
0%
ανέφεραν τουλάχιστον μία κατηγορία δυσμενούς εμπειρίας.
0–0×
αυξημένος κίνδυνος για κατάθλιψη, εξαρτήσεις και απόπειρα αυτοκτονίας όσοι ανέφεραν 4 ή περισσότερες.
Πηγή: Felitti κ.ά. (1998), American Journal of Preventive Medicine, 14(4), 245–258. Συσχέτιση σε πληθυσμιακό επίπεδο· δεν προβλέπει την πορεία ενός συγκεκριμένου ανθρώπου.
Αναγνωρίζεις κάτι από αυτά;
Ίσως η θεραπεία να είναι το επόμενο βήμα για εσένα, αν…
Έναρξη
Ένα λεπτό αυτορρύθμισης
Αναπνοή συντονισμού
Η αργή αναπνοή, περίπου 5,5 αναπνοές το λεπτό, ενισχύει τη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού και ενεργοποιεί το αντανακλαστικό των τασεοϋποδοχέων, που βοηθά το σώμα να ηρεμήσει. Ακολούθησε τον κύκλο: εισπνοή όσο μεγαλώνει, εκπνοή όσο μικραίνει.
Lehrer & Gevirtz, 2014. Εργαλείο ρύθμισης, όχι υποκατάστατο θεραπείας.
Ποιος είμαι
Πίσω από κάθε σύμπτωμα κρύβεται μια ιστορία επιβίωσης.
Ως ψυχολόγος και οικογενειακός θεραπευτής, δημιουργώ θεραπευτικούς χώρους όπου το τραύμα δεν αντιμετωπίζεται ως «προσωπική αποτυχία», αλλά ως φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού σε δυσμενείς συνθήκες: απώλειες, ασθένειες, ανεργία, οικονομικές δυσκολίες, κοινωνικό αποκλεισμό.
Η προσέγγισή μου συνδυάζει τη συστημική οπτική με σύγχρονες, νευροβιολογικά ενημερωμένες μεθόδους για το τραύμα.
- ΣπουδέςΨυχολογία (BA) και μεταπτυχιακό (MSc)
- Κλινική εμπειρίαΝοσοκομειακές δομές εφήβων
- ΔιοίκησηΞενώνες φιλοξενίας νέων
- ΣήμεραΣυστημική θεραπεία, EMDR, Flash, DBR
«Όχι τι δεν πάει καλά με εσένα, αλλά τι σου έχει συμβεί.»
Συχνές ερωτήσεις
Ό,τι χρειάζεται να ξέρεις πριν το πρώτο ραντεβού.
Τι είναι η ενημερωμένη για το τραύμα ψυχοθεραπεία;
Μια θεραπευτική στάση που λαμβάνει υπόψη πόσο συχνό είναι το τραύμα και πώς επηρεάζει σώμα, συμπεριφορά και σχέσεις. Βασίζεται στις αρχές ασφάλειας, εμπιστοσύνης, επιλογής, συνεργασίας και ενδυνάμωσης, όπως τις διατύπωσε ο SAMHSA (2014).
Πώς επηρεάζουν οι νευροβιολογικές ανακαλύψεις τη θεραπεία του τραύματος;
Η έρευνα δείχνει ότι το τραύμα αλλάζει τη ρύθμιση του στρες και την επεξεργασία της μνήμης. Γι' αυτό η θεραπεία δεν περιορίζεται στον λόγο: δουλεύει και με τη σωματική εμπειρία, τη ρύθμιση της διέγερσης και την επανεπεξεργασία της μνήμης (van der Kolk, 2014).
Τι είναι οι δυσμενείς εμπειρίες της παιδικής ηλικίας;
Κακοποίηση, παραμέληση και δυσλειτουργίες στο οικογενειακό περιβάλλον (π.χ. εξαρτήσεις, βία, απώλεια γονέα). Η μελέτη ACE συνέδεσε τον αριθμό τους με αυξημένο κίνδυνο για ψυχικά και σωματικά προβλήματα υγείας στην ενήλικη ζωή (Felitti κ.ά., 1998).
Τι είναι τα στυλ προσκόλλησης και πώς επηρεάζουν τη θεραπεία;
Οι τρόποι με τους οποίους μάθαμε, από τις πρώτες σχέσεις, να αναζητούμε εγγύτητα και ασφάλεια (Bowlby, 1969). Επηρεάζουν το πώς εμπιστευόμαστε, πώς ζητάμε βοήθεια και πώς χτίζεται η θεραπευτική σχέση, που η ίδια μπορεί να γίνει διορθωτική εμπειρία ασφάλειας.
Τι είναι η θεραπεία EMDR;
Δομημένη θεραπεία που βοηθά τον εγκέφαλο να επεξεργαστεί αποθηκευμένες τραυματικές μνήμες με τη χρήση αμφίπλευρης διέγερσης. Προτείνεται για τη Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO, 2013).
Τι είναι η τεχνική Flash;
Συμπληρωματική τεχνική του EMDR (Manfield κ.ά., 2017) που μειώνει την ένταση μιας δύσκολης μνήμης χωρίς να χρειάζεται να την ανακαλέσεις ή να τη διηγηθείς με λεπτομέρειες. Χρήσιμη όταν η άμεση εστίαση θα ήταν συντριπτική.
Τι είναι η θεραπεία DBR;
Το Deep Brain Reorienting του Frank Corrigan εστιάζει στην πρώτη αντίδραση προσανατολισμού του εγκεφαλικού στελέχους, πριν εμφανιστεί το συναίσθημα. Μια πρώτη τυχαιοποιημένη μελέτη έδειξε μείωση των συμπτωμάτων PTSD (Kearney κ.ά., 2023).
Ποια είναι η διάρκεια της θεραπείας;
Εξαρτάται από τους στόχους, την ιστορία και τον ρυθμό σου. Ένα συγκεκριμένο γεγονός μπορεί να χρειαστεί λίγους μήνες. Πολύπλοκο ή αναπτυξιακό τραύμα συνήθως χρειάζεται περισσότερο χρόνο. Την πορεία την αξιολογούμε μαζί σε τακτά διαστήματα.
Σε τι διαφέρει από την κλασική ψυχοθεραπεία;
Δίνει προτεραιότητα στη σταθεροποίηση και την ασφάλεια πριν από την επεξεργασία, δουλεύει με το σώμα και όχι μόνο με τον λόγο, και βλέπει τα συμπτώματα ως προσαρμογές επιβίωσης και όχι ως ελαττώματα.
Επικοινωνία
Ας μιλήσουμε.
Έχετε ερωτήσεις για τον τρόπο που λειτουργεί η θεραπεία; Επικοινωνήστε απευθείας ή συμπληρώστε τη φόρμα στο site.
Βιβλιογραφία
Οι πηγές πίσω από αυτή τη σελίδα.
- Bowlby, J. (1969). Attachment and Loss, Vol. 1: Attachment. Basic Books.
- von Bertalanffy, L. (1968). General System Theory. George Braziller.
- Felitti, V. J., Anda, R. F., Nordenberg, D., κ.ά. (1998). Relationship of childhood abuse and household dysfunction to many of the leading causes of death in adults: The Adverse Childhood Experiences (ACE) Study. American Journal of Preventive Medicine, 14(4), 245–258.
- Kearney, B. E., Corrigan, F. M., Frewen, P. A., κ.ά. (2023). A randomized controlled trial of Deep Brain Reorienting: a neuroscientifically guided treatment for post-traumatic stress disorder. European Journal of Psychotraumatology, 14(2), 2240691.
- Lehrer, P. M., & Gevirtz, R. (2014). Heart rate variability biofeedback: how and why does it work? Frontiers in Psychology, 5, 756.
- Lewis, C., Roberts, N. P., Andrew, M., Starling, E., & Bisson, J. I. (2020). Psychological therapies for post-traumatic stress disorder in adults: systematic review and meta-analysis. European Journal of Psychotraumatology, 11(1), 1729633.
- Manfield, P., Lovett, J., Engel, L., & Manfield, D. (2017). Use of the Flash Technique in EMDR therapy: Four case examples. Journal of EMDR Practice and Research, 11(4), 195–205.
- Maté, G., & Maté, D. (2022). The Myth of Normal: Trauma, Illness & Healing in a Toxic Culture. Avery.
- Ogden, P., Minton, K., & Pain, C. (2006). Trauma and the Body: A Sensorimotor Approach to Psychotherapy. W. W. Norton.
- SAMHSA (2014). SAMHSA's Concept of Trauma and Guidance for a Trauma-Informed Approach. HHS Publication No. (SMA) 14-4884.
- Shapiro, F. (2018). Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) Therapy (3rd ed.). Guilford Press.
- Siegel, D. J. (1999). The Developing Mind. Guilford Press.
- van der Kolk, B. A. (2014). The Body Keeps the Score. Viking.
- World Health Organization (2013). Guidelines for the Management of Conditions Specifically Related to Stress. WHO.